gryka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) , roślina uprawna na kaszę gryczaną;
(1.1)
(1.1) W tym roku obsialiśmy pół hektara gryką. (1.1) …Do tych pól malowanych zbożem rozmaitem, • Wyzłacanych pszenicą, posrebrzanych żytem; • Gdzie bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała, • Gdzie panieńskim rumieńcem dzięcielina pała…A. Mickiewicz: Pan Tadeusz
(1.1) gryka tatarka
(1.1) hreczka; pogankaTeresa Skubalanka, Polskie nazewnictwo roślin. Struktura zbioru, „Annales Universitates Mariae Curie-Skłodowska Lublin-Polonia”, vol. XXVII/2009, s. 141.
gryczanik , gryczanka gryczka gryczotto gryczany
wąsy jak gryka na piaskuJan Miodek, Póki żyta – póki byta, w: Odpowiednie dać rzeczy słowo. Szkice o współczesnej polszczyźnie, Wrocław 1987.
→ 'grecka roślina'
angielski: (1.1) buckwheat białoruski: (1.1) грэчка czeski: (1.1) pohanka duński: (1.1) boghvede esperanto: (1.1) fagopiro, poligono francuski: (1.1) sarrasin , blé noir hiszpański: (1.1) alforfón , trigo sarraceno islandzki: (1.1) bókhveiti jidysz: (1.1) רעטשקע (reczke), גריקע (grike) norweski (bokmål): (1.1) bokhvete norweski (nynorsk): (1.1) bokkveite nowogrecki: (1.1) φαγόπυρο portugalski: (1.1) sarraceno rosyjski: (1.1) греча , гречи́ха szwedzki: (1.1) bovete ukraiński: (1.1) гречка wilamowski: (1.1) haeda , hǡda