sanna ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) jeżdżenie saniami (1.2) droga usłana śniegiem, po której można jeździć saniami
(2.1)
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Reżyser prosi, by powtórzyć ujęcie, to ma być radosna sanna, a nie żałobny marsz. (1.1) A ta sanna do Mitrunów, podczas której on ją całował!… (1.2) Corocznie bowiem w zapusty, gdy sanna dopisała a młodzież nie była na wojnie, w każdej prawie okolicy czy powiecie urządzano kulig, który zastępował nieznane wówczas jeszcze zabawy karnawałowe miejskie. (1.2) Śniegi u nas duże i sanna dobra, ale że spadły na nie zamarzniętą ziemię, jest obawa, aby oziminy nie wyprzały. (1.2) Sami zaś wpakowawszy się na sanki albo gdy sanny nie było, na kolaski, karety, wózki (…), jak kto mógł, jachali do sąsiada pobliższego ani proszeni od niego, ani przestrzegłszy go, żeby się im nie skrył albo nie ujechał z domu. (2.1) Miłość gorąca, sanna droga, krogulcze pole – niedługo trwają – jak mówi przysłowie.
(1.1) sankada, szlichtada, kulig, kulik
sanny , sanie, sań, sankada, sanki, sankarz, saneczkarz, saneczkarka, saneczkarstwo sanny, sankowy
przysłowia: kiedy jeździć, to już sanną, kiedy szaleć, to za panną • na Oczyszczenie Marii Panny zbliża się koniec sanny
– sanna droga 'droga nadająca się do jazdy saniami'
sanna ()
czasownik (1.1) dowieść
sanna ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) maska, karykatura, grymas, błazeństwo
(1.1) sanna, sannae
sanna ()
czasownik (1.1) oświadczać, twierdzić, utrzymywać