obcokrajowiec () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba pochodząca z innego kraju
(1.1)
(1.1) Jako największa grupa imigrantów we Włoszech, Rumuni często są identyfikowani z ogółem wykroczeń popełnianych przez obcokrajowców. (1.1) Ewa wychodzi za mąż za obcokrajowca.
(1.1) cudzoziemiec; zagranicznik, zagraniczniak
(1.1) rodak, krajan, ziomek
obcokrajowy
(1.1)
(1.1) chiński standardowy: (1.1) 外国人 (wàiguórén), 老外 (lǎowài) hiszpański: (1.1) extranjero nowogrecki: (1.1) αλλοδαπός nowopruski: (1.1) winnatauteniks