breja () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) brudna, nieprzyjemnie wyglądająca ciecz (1.2) nieapetyczne jedzenieMaciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, str.38 w postaci papki (1.3) błoto zmieszane z topiącym się śniegiemMaciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, str.38
(1.1) Z kranu, zamiast wody, wyleciała jakaś ohydna breja.
(1.1) bryja, żybura
bryja , bryjka brejka brejowaty, bryjowaty
,
angielski: (1.3) slush białoruski: (1.1) размазня czeski: (1.3) břečka , čvachtanice duński: (1.1) ælte /; (1.3) pløre , ælte / rosyjski: (1.1) баланда, месиво słowacki: (1.3) čľapkanica włoski: (1.1) polta , poltiglia