bunkier ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) schron, zwykle żelbetowy (1.2) piwniczna cela w hitlerowskich obozach koncentracyjnych (1.3) budowla z ziemi, drewna i kamieni stanowiąca schronienie członków UPA (1.4) na statku pomieszczenie na paliwo; (1.5) paliwo statku na własny użytek (niebędące transportowanym ładunkiem) (1.6) na polu golfowym: piaszczysty obszar lub zagłębienie wypełnione piaskiem (1.7) zbiornik do krótkiego przechowywania materiałów sypkich lub kruszywa
(1.1) (1.5)
(1.1) Samolot zrzucił bomby na bunkier wroga.
(1.1) schron (1.3) zasobnia
bunkrowanie , bunkrowiec , bunkierka bunkrować , zabunkrować bunkrowaty, bunkrowy
z
angielski: (1.6) bunker arabski: (1.1) معقل baskijski: (1.1) bunker bułgarski: (1.1) бункер duński: (1.1) bunker ; (1.4) bunker ; (1.6) bunker francuski: (1.1) bunker hiszpański: (1.1) búnker kataloński: (1.1) búnquer niemiecki: (1.1) Bunker ; (1.6) Bunker węgierski: (1.1) bunker