chodzenie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) poruszanie się pieszo (1.2) stałe i regularne przemieszczanie się w jakimś kierunku, do jakieś miejsca (1.3) o mechanizmie: działanie (1.4) pozostawanie w bliskiej zażyłości emocjonalnej o podłożu seksualnym z drugą osobą, bez formalnego zobowiązania
(1.1-4)
(1.1) Domeną fakira jest chodzenie boso po rozżarzonych węglach. (1.2) Nigdy nie lubiłem rodzinnego chodzenia do kościoła. (1.4) W piątek jest rocznica Ani i mojego chodzenia. (1.4) Uproszczoną, na potrzeby rozwoju młodzieńczego, wersją małżeństwa jest chodzenie.
(1.2) chodzenie do pracy / szkoły / kościoła
(1.1) kroczenie, stąpanie (1.2) uczęszczanie (1.4) bycie w związku, bycie ze sobą
(1.1) stanie (1.4) zerwanie (relacji)
(1.1) błądzenie, brodzenie, deptanie, dreptanie, lunatykowanie, spacerowanie, wędrowanie; łażenie, szwendanie się
wchód , zejście , przechodka , nadejście , chód , chodzik , chodnik , chodniczek , chodnikowiec , chodak , chodaczek , chodzony , chodnica , chodliwość , chodziarz , chodziarka , chadzka , chadzanie zejść, obejść, chodzić , chadzać chodny, chodnikowy, chodliwy, chodziwy, chodziarski chodu
angielski: (1.1) walking; (1.4) go out (with sb), see arabski: (1.1) خطو duński: (1.1) gang ; (1.2) gang ; (1.3) gang esperanto: (1.1) piedirado jidysz: (1.1) גאַנג (gang) niemiecki: (1.1) Gehen rosyjski: (1.1) хождение slovio: (1.1) hodenie (ходение) tajski: (1.1) การเดิน (gaan dern)