akcent ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu; (1.2) wyraźniejsze, silniejsze podkreślenie jakiegoś dźwięku lub współbrzmienia; (1.3) znak diakrytyczny oznaczający m.in. akcent (1.1) (1.4) szczegół wyróżniający się z otoczenia (1.5) specyficzny sposób wymawiania słów, często w połączeniu z charakterystyczną intonacją zdaniową (1.6) werwa, fantazja, animusz (1.7) element kompozycyjny wyróżniający się (kolorem, fakturą, kształtem) z tła całości
(1.1-5)
(1.1) W niektórych wyrazach pochodzenia greckiego akcent pada na sylabę trzecią od końca. (1.3) Akcent ostry to znak diakrytyczny w postaci ukośnej kreski wznoszącej się od lewej do prawej. (1.4) Ten trunek jest słodkawy, ale z wyraźnym pikantnym akcentem. (1.5) Ten jej mąż mówi z dziwnym akcentem, dlatego zastanawiam się, skąd on pochodzi? (1.7) Ważnym akcentem wnętrza ogrodowego jest soliter o czerwonej barwie liści.
(1.1) akcent dynamiczny / toniczny / iloczasowy • akcent oksytoniczny / paroksytoniczny / proparoksytoniczny / inicjalny • akcent logiczny / zdaniowy (1.5) akcent amerykański / cudzoziemski / krakowski / kresowy / lwowski • mówić z obcym akcentem • mieć dobry / fatalny akcent
(1.1) akcent wyrazowy, przycisk (1.2) akcent muzyczny
(1.1) oksyton, paroksyton, proparoksyton
akcencista , akcentacja , akcentowanie , akcentuacja , akcentysta , zaakcentowanie akcencik akcentować , zaakcentować akcentacyjny, akcentuacyjny, akcentowy, akcentowany, bezakcentowy akcentująco
(1.1)
angielski: (1.1) stress, accent; (1.2) accent; (1.3) stress mark, accent; (1.4) note; (1.5) accent; (1.7) element, feature arabski: (1.1) نبرة białoruski: (1.1) акцэ́нт , на́ціск ; (1.2) акцэ́нт , на́ціск ; (1.3) акцэ́нт ; (1.5) акцэ́нт bułgarski: (1.1) акце́нт , ударе́ние ; (1.2) акце́нт ; (1.3) акце́нт , ударе́ние ; (1.4) акце́нт ; (1.5) акце́нт chorwacki: (1.1) naglasak ; (1.2) naglasak ; (1.3) naglasak czeski: (1.1) přízvuk , akcent duński: (1.1) accent , tryk , ordtryk ; (1.2) accent ; (1.3) accent , accenttegn esperanto: (1.1) akcento; (1.2) akcento estoński: (1.1) rõhk fiński: (1.1) paino francuski: (1.1) accent ; (1.2) accent hebrajski: (1.1) דגש hiszpański: (1.1) acento ido: (1.1) acento interlingua: (1.1) accento islandzki: (1.1) áhersla japoński: (1.1) 強勢 (kyōsei), ストレス kataloński: (1.1) accent kazachski: (1.1) екпін kornijski: (1.3) ughverk kotava: (1.1) bloska; (1.2) bloska łaciński: (1.1) accentus niemiecki: (1.1) Akzent , Betonung ; (1.2) Akzent nowogrecki: (1.1) τονισμός , τόνος ; (1.3) τόνος ; (1.5) προφορά nowopruski: (1.1) akcēnts ; (1.2) akcēnts ; (1.3) akcēnts portugalski: (1.1) acento ; (1.5) sotaque rosyjski: (1.1) ударе́ние ; (1.5) акце́нт słoweński: (1.1) naglas , akcent szwedzki: (1.1) betoning tuvalu: (1.1) gaugāleo ukraiński: (1.1) на́голос võro: (1.1) rasõhus węgierski: (1.1) hangsúly, ékezet wilamowski: (1.1) akcent ; (1.2) akcent ; (1.3) akcent ; (1.5) akcent ; (1.7) akcent włoski: (1.1) accento ; (1.2) accento
akcent ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) akcent
(1.1)
akcent ()
(1.1) akcent, nacisk, akcentować
akcento, akcentado akcenti
akcent ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) akcent – charakterystyczny sposób mówienia, intonacji typowy dla jakiegoś języka, dialektu albo objawiający się przy używaniu języka obcego (1.2) akcent, nacisk, podkreślenie, uwydatnienie (1.3) ogólny wydźwięk, obraz, charakter czegoś (1.4) akcent, przycisk – wyróżnienie sylab w słowie lub słów w zdaniu (1.5) akcent – znak graficzny nad (pod) literą (1.6) akcent
(1.1-6)
akcentuácia , akcentácia , akcentovanie akcentovať akcentovaný, akcentačný
akcent ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) akcent, naciskNina Snoj, Slovene Dictionary and Phrasebook, str. 29
(1.1) akcentologija
akcentuacija , akcentuiranje akcentuirati akcentski
akcent ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) akcent (wyrazowy) (1.2) akcent (1.3) akcent (1.4) akcent (wymowa) (1.5) akcent (wystrój)