drzeć () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( podrzeć) (1.1) rwać na części, strzępy (1.2) ciągnąć nieostrożnie, targać (1.3) zdzierać coś z czegoś (1.4) o bólach reumatycznych: dokuczać czasownik zwrotny niedokonany drzeć się ( podrzeć się) (2.1) rwać się, odrywać się (2.2) niszczyć się, zużywać się (2.3) krzyczeć, wrzeszczeć lub płakać głośno (2.4) szarpać się nawzajem
(1.1-4) (2.1-4)
(1.1) Jasio drze papier. (1.2) Dokąd drzesz to biurko? (2.1) Ten materiał łatwo się drze. (2.3) Przestań się drzeć! (2.3) Zobacz, dlaczego ten kot się drze tam za oknem.
obdartus , darcie , dodarcie , dodzieranie , naddarcie , naddzieranie , nadarcie , podarcie , przedarcie , przedzieranie , rozdarcie , rozdzieranie , udarcie , udzieranie , wydarcie , wydzieranie , zdarcie , zdzieranie , darń dodrzeć , dodzierać , nadedrzeć , naddzierać , nadrzeć , podrzeć , przedrzeć , przedzierać , rozedrzeć , rozdzierać , udrzeć , udzierać , wydrzeć , wydzierać , zedrzeć , zdzierać rozdarty
drzeć łacha • drzeć na sobie szaty • drzeć koty • drzeć pasy • drzeć skórę • drzyj łyko, póki się da
→ rwać na kawałki; łupić, drapać
(1.1) (2.1) angielski: (1.1) tear; (2.3) bawl francuski: (2.3) gueuler rosyjski: (1.1) драть, рвать ukraiński: (1.1) дерти, драти, рвати wilamowski: (1.1) cyraeisa, cyrajsa, cyrȧjsa