kark ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) tylny fragment szyi powyżej grzbietu rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) umięśniony mężczyzna, uważający swoją masę za największy atrybut
(1.1) (2.1)
(1.1) Cześnik nieznacznie zmacał ręką kark klaczy, badając, czy bardzo zgrzana, i coś pod nosem mruknął.
(1.1) (2.1) dresiarz, mięśniak, osiłek
nakarczek karczek karczycho karkowy
i na równej drodze kark skręcić można • jechać na karku • mieć giętki kark / mieć miękki kark • mieć głowę na karku / mieć łeb na karku • mieć twardy kark / mieć sztywny kark • na złamanie karku • nadstawiać karku • siedzieć na karku • skręcić kark • sprowadzić na kark • ściągnąć na kark • ugiąć karku • wejść na kark • wyprostować kark • zginać kark • zwalić się na kark
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Części ciała
angielski: (1.1) nape arabski: (1.1) رقبة baskijski: (1.1) garondo białoruski: (1.1) карак bułgarski: (1.1) врат , тил czeski: (1.1) šíje dolnołużycki: (1.1) knyka duński: (1.1) nakke esperanto: (1.1) nuko fiński: (1.1) niska francuski: (1.1) nuque , bosse galicyjski: (1.1) caluga gudźarati: (1.1) ગરદન (garadana) hiszpański: (1.1) nuca , cerviz islandzki: (1.1) hnakki japoński: (1.1) kataloński: (1.1) bescoll , clatell , clotell , nuca , occípit litewski: (1.1) sprandas łaciński: (1.1) collum niemiecki: (1.1) Nacken , Genick nowogrecki: (1.1) σβέρκος , αυχένας portugalski: (1.1) cerviz rosyjski: (1.1) шея , загривок ; (2.1) качок rumuński: (1.1) gârbă szwedzki: (1.1) nacke tagalski: (1.1) batok wilamowski: (1.1) naoka włoski: (1.1) collottola , nuca