kloc ()
,
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) gruby pniak (1.2) ktoś gruby lub pokraczny (1.3) coś grubego lub nieforemnego (1.4) gruba noga (1.5) zapustowy zwyczaj obnoszenia po wsi kawałka drewna zawiniętego jak dziecko (1.6) odmiana szachów rozgrywana na dwóch planszach przez cztery osoby;
(1.1-6)
(1.1) Wieczorem, po siekierezadzie na zrębie i po siekierezadzie w szopie, gdzie porąbałem resztę kloców, stałem przy piecu w izdebce Babci Oleńki i przetapiałem na patelni smalec ten, co go wczoraj zakupiłem w sklepie.
(1.1) bal, bierwiono
(1.1) drewienko
klocownik , klocek klocowy
angielski: (1.6) bughouse esperanto: (1.1) ŝtipo niemiecki: (1.1) Klotz rosyjski: (1.1) колода , пень ; (1.6) шведские шахматы tetum: ai-knotak ukraiński: (1.1) коло́да wilamowski: (1.1) kłöc