__TOC__ foso ()
rzeczownik (1.1) rów
(1.1)
(1.1) La ĉevalo ektrotis rapide, post kelkaj saltoj deĵetis sian rajdanton en foson, kiu apartigis la kampon de la vojoFratoj Grimm, Elektitaj Fabeloj (Feliĉa Joĉjo), tłum. Kabe - Kazimierz Bein, wyd. GEO 2015.. → Koń szybko ruszył kłusem, po kilku skokach zrzucił swojego jeźdźca do rowu, który oddzielał pole od drogi. (1.1) Malantaŭ la arbaro, ĉe la granda lago, staris malnova kastelo, ĉirkaŭita de profunda foso, en kiu kreskis junko kaj kanoHans Christian Andersen, Fabeloj, (Ĉio sur sian ĝustan lokon), tłum. L. Zamenhof, wyd. GEO 2015.. → Za lasem, przy wielkim jeziorze, stał stary zamek otoczony głębokim rowem, w którym rosło sitowie i trzcina.
(1.1) pliprofundigi foson → pogłębić rów
(1.1) kavo
fosado, fosaĵo, fosego, foseto, fosilo, fosisto fosi
kiu fosas sub alia, falos mem en la foson
rowy i obiekty podobne (np. fosy) o większej długości bywają określane terminem „fosaĵo”
foso ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) fosa, rów (1.2) dół, jama (1.3) kanał (w warsztacie mechanicznym) (1.4) podscenie fosos
(1.1) fosado (1.2) fosadura, fosa, hoyo
fosar