cerować ()
,
czasownik przechodni niedokonany ( zacerować) (1.1) wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie (1.2) ozdabiać koronkowymi wszywkami
(1.1-2)
(1.1) Dziura w cerowanej pończosze wydała jej się beznadziejnie wielka, a grzybek kręcił się jak opętany, nie mogąc we wnętrzu tej pięty odpowiedniego miejsca znaleźć.
cerowaczka , cera , cerowanie
od za (zdobić)
angielski: (1.1) darn białoruski: (1.1) цыраваць bułgarski: (1.1) репризирам, кърпя chorwacki: (1.1) krpati czeski: (1.1) látat duński: (1.1) sy, lappe, flikke, stoppe esperanto: (1.1) ŝtopi estoński: (1.1) nõeluma fiński: (1.1) parsia francuski: (1.1) repriser hiszpański: (1.1) apuntar, zurcir, remendar japoński: (1.1) 繕う (つくろう, tsukurou), かがる (kagaru) kaszubski: (1.1) sztëpòwac koreański: (1.1) 꿰매다 litewski: (1.1) adyti łotewski: (1.1) lāpīt niderlandzki: (1.1) stoppen niemiecki: (1.1) flicken, stopfen norweski (bokmål): (1.1) flikke, stoppe nowogrecki: (1.1) μαντάρω (mantáro), μπαλώνω (balóno), καρικώνω (karikóno) nowopruski: (1.1) aikātun portugalski: (1.1) cerzir, remendar rosyjski: (1.1) штопать rumuński: (1.1) cârpi serbski: (1.1) крпати (krpati) słowacki: (1.1) štopkať słoweński: (1.1) krpati szwedzki: (1.1) laga, stoppa turecki: (1.1) örerek onarmak ukraiński: (1.1) штопати (sztopati) węgierski: (1.1) foltoz, foldoz wietnamski: (1.1) mạng włoski: (1.1) dare un punto, rammendare