dziczy ()
, ,
przymiotnik relacyjny (1.1) związany z dzikiem; dotyczący dzika przymiotnik dzierżawczy (2.1) należący do dzika, będący jego własnością
(3.1) , , , i od dzicz
(1.1) (2.1)
(1.1) Miasto scedowało dziczy problem na wspomniane już koło łowieckie. (1.1) — No ładnie, znalazłem się w środku dziczego stadka — pomyślałem.
(1.1) dzicze ślady / tropy • dzicza ścieżka / wataha (2.1) dzicza głowa / noga / szczecina • dzicze zęby / uszy
dzik , dziczyzna , dziczek , dziczę , dzikość , dziczenie , zdziczenie , dziki , dzikuska dziczeć , zdziczeć dziki dziko
białoruski: (1.1) дзічыны rosyjski: (1.1) кабаний