__TOC__ ryć ()
,
czasownik przechodni niedokonany ( zryć) (1.1) kopać, robić doły w ziemi (1.2) wyrzynać coś w płycie, kamieniu, drewnie, metalu (1.3) uczyć się (1.4) działać szkodliwie, pogarszać stan czasownik nieprzechodni niedokonany (2.1) donośnie się śmiać (2.2) przeszukiwać coś dokładnie (2.3) utrudniać komuś osiągnięcie czegoś, działać na czyjąś szkodę czasownik zwrotny niedokonany ryć się ( zryć się) (3.1) ryć (2.2) (3.2) o emocjach: kryć, skrywać się (3.3) uczyć się (3.4) wpychać się, przepychać się
(1.1-4) (2.1-3) (3.1-4)
(1.1) Kret ryje korytarze w ziemi. (1.4) Cóż, ale jeśli tylko dla mnie głupotą jest polecanie wzięcia narkotyków - i to tych najbardziej ryjących mózg - to proszę bardzo - bierzcie. (2.1) Już od paru godzin ryjemy z tego, jak łatwo można wyzwolić tutaj nieludzkie energie i aktywności za pomocą jednej litery. (2.2) Dopiero by się zaczęła awantura, rycie w papierach, grzebanie w teczkach - wojna na górze w makulaturze. (2.3) Kto ryje pod szefem rządu? (3.1) Nieraz chciałoby się przypomnieć sobie, ale cóż za praca ryć się w tym morzu arkuszy, nie znając często ani daty, ani miesiąca, ani czasem roku. (3.2) Niepokój brzmiał w szeptach, czaił się w oczach, rył się w twarzach i szarpał sercami. (3.3) Tomek ostatnio nawet z domu nie wychodzi tylko się ryje przed egzaminem z matmy. (3.4) Zabieram głos w tej sprawie, co nie znaczy, że nieproszony ryję się "na trzeciego" (…).
(1.4) ryć + (2.1) ryć z + (2.2) ryć w + (2.3) ryć pod +
(1.4) ryć banię / mózg / beret / psychikę
(1.3) uczyć się, wkuwać, zakuwać (1.4) przeryć, zryć (3.3) uczyć się, wkuwać, zakuwać
rycina , ryj , ryjek , ryjówka , rycie , ryt poryć, zryć, wyryć
ryć beret
angielski: (1.1) dig, churn, burrow; (1.2) engrave, incise; (1.3) grind away; (3.3) grind away arabski: (1.2) خط białoruski: (1.1) рыць chiński standardowy: (1.2) 刻 (kè) esperanto: (1.1) fosi jidysz: (1.1) גראָבן (grobn); (1.2) שטעכן (sztechn) kazachski: (1.1) қазу niemiecki: (1.1) wühlen rosyjski: (1.1) рыть, копать staroangielski: (1.1) grafan; (1.2) grafan ukraiński: (1.1) рити, копати wilamowski: (1.1) wiła włoski: (1.1) grufolare
ryć ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) (dialekt Polska Roma) niedźwiedź
(1.1) rish; hirč