ĉevalo ()
rzeczownik (1.1) , koń (1.2) skoczek
(1)
(1.1) Ŝi rajdas sur ĉevalo. → Ona jedzie na koniu. (1.2) Li movis la ĉevalon anstataŭ la turon. → Ruszył się skoczkiem zamiast wieżą.
(1.1) selĉevalo • kurĉevalo • fali de ĉevalo → spaść z konia • rajdi sur ĉevalo → jechać na koniu
(1.2) kavaliro
(1.2) ŝakfiguro
(1.1) tirĉevalo, virĉevalo
ĉevalaĉo, ĉevalaĵo, ĉevaleto, ĉevalejo, ĉevalido, ĉevalino, ĉevalisto ĉevala deĉevaliĝi, surĉevaliĝi al ĉevalo donacita oni buŝon ne esploras • bone kreskas la herbo, sed ĉevalo jam mortis • danĝera estas bovo antaŭe, ĉevalo malantaŭe, kaj malsaĝulo de ĉiuj flankoj • eĉ kvar piedoj de ĉevalo ĝin ne savas de falo • ne mia estas la ĉevalo, min ne tuŝas ĝia falo • ne volis rajdi sur ĉevalo, ekrajdis sur azeno • pro najleto bagatela pereis ĉevalo plej bela • rajdi sur ĉevalo oni ne lernas sen falo • riĉeco sen gvido kiel ĉevalo sen brido • selante ĉevalon, oni ĝin karesas • troja ĉevalo
(1.1) zobacz też: Indeks:Esperanto - Ssaki