siedziba ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) lub miejsce, w którym ktoś mieszka lub dłużej przebywa (1.2) miejsce, w którym znajduje się jakaś instytucja, firma, organizacja
(1.1-2)
(1.2) Po raz pierwszy szyfrogramy zakodowane przy pomocy Enigmy udało się rozszyfrować polskim kryptologom w grudniu 1932 roku (lub styczniu 1933) w Pałacu Saskim w Warszawie, mieszczącym siedzibę Biura Szyfrów Oddziału II Sztabu Głównego Wojska Polskiego.
(1.1) siedziba króla / rodu (1.2) siedziba prezydenta / fundacji / stowarzyszenia / uczelni / …
siadanie , siądnięcie , siedzenie siąść
angielski: (1.1) dwelling; (1.2) seat, główna siedziba: headquarters arabski: (1.1) مقر (maqarr); (1.2) مقر (maqarr) baskijski: (1.2) egoitza białoruski: (1.2) рэзідэнцыя bułgarski: (1.2) седалище czeski: (1.1) bydliště ; (1.2) sídlo , główna siedziba: ústředí duński: (1.2) sæde esperanto: (1.1) sidejo; (1.2) establejo farerski: (1.1) bústaður , hiszpański: (1.2) sede kaszubski: (1.1) sédzba ; (1.2) sédzba kataloński: (1.2) seu łaciński: (1.1) sedes niemiecki: (1.2) Sitz nowogrecki: (1.1) έδρα rosyjski: (1.1) место жительства , место проживания ; (1.2) штаб-квартира , головной офис szwedzki: (1.1) säte ukraiński: (1.1) місцеперебува́ння , резиденція włoski: (1.1) dimora , residenza , abitazione ; (1.2) sede