docent () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) stanowisko dydaktyczne w instytucjach naukowych i w szkolnictwie wyższym (1.2) osoba zajmująca stanowisko docenta (1.1)
(1.1-2)
(1.2) Te same zasady, dotyczące wyboru i odwoływania nauczycieli, będą stosowane do profesorów, docentów i asystentów uniwersyteckich na wydziałach teologii katolickiej […]Konkordat Polski ze Stolicą Apostolską 1925
(1.1) docentura, doc.
docentura docentka docencki
< → uczę
białoruski: (1.1) дацэнт , дацэнтура ; (1.2) дацэнт fiński: (1.1) dosentti interlingua: (1.1) docente słowacki: (1.2) docent węgierski: (1.2) docens
docent ()
przymiotnik (1.1) pouczający rzeczownik (2.1) wykładowca (określenie wykładowcy na niektórych amerykańskich uniwersytetach) (2.2) przewodnik (po muzeum, galerii, zabytku, itp.) (2.3) docent (stanowisko uniwersyteckie poniżej profesora, istniejące w części krajów europejskich)
→ uczący < → uczę
docent ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) wykładowca
(1.1)
docent ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) docent
docentúra docentka docentský