__TOC__ yr ()
skrót (1.1) = year → r., rok (1.2) = your → twój
year, yearling, yearly yearly yearly
yr ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zawieja śnieżna, zadymka przymiotnik (2.1) mający zawrót głowy, mający mętlik w głowie, otumaniony, oszołomiony (2.2) żywiołowy, rozbrykany, rozhukany, dziki, niepohamowany
(1.1) ett yr, yret; (2) yr, yrt, yra;
(1.1) yrväder, snöyra, yrsnö (2.1) vimmelkantig, omtumlad, omtöcknad, groggy, snurrig, virrig, förvirrad, vimsig (2.2) livlig, yster, vild, ostyrig, uppsluppen
yra, yrsel yra
złożenie rzeczownikowe yrhätta, yrsnö, yrvaken, yrväder