szynka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) tylna część półtuszy wieprzowej będąca surowcem do produkcji wędlin; (1.2) wędlina z szynki (1.1) lub z analogicznej części innego zwierzęcia (1.3) od szyna
(1.1-3)
(1.2) Przyjechał z plecakiem i siatką foliową z kiełbasą polską i szynką w środku. Kiedy stanął w drzwiach jej mieszkania i powiedział, że przywiózł wałówkę… nie mogła go nie wpuścić.
(1.1) przednia szynka (1.2) szynka gotowana / parzona / pieczona / wędzona szynka • szynka parmeńska / praska / serrano / szwarcwaldzka
(1.1-2)
szyneczka szynkowy (1.3) szyna szynowy
(1.1-2)
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
angielski: (1.1) ham białoruski: (1.1) шынка ; (1.2) шынка bułgarski: (1.1) шунка czeski: (1.1) šunka ; (1.2) šunka duński: (1.1) skinke ; (1.2) skinke esperanto: (1.1) ŝinko; (1.2) ŝinko francuski: (1.1) jambon ; (1.2) jambon górnołużycki: (1.1) šunka ; (1.2) šunka hawajski: (1.1) hame hiszpański: (1.1) jamón ; (1.2) jamón islandzki: (1.1) skinka ; (1.2) skinka kataloński: (1.2) pernil maltański: (1.1) perżuta niemiecki: (1.1) Schinken ; (1.2) Schinken norweski (bokmål): (1.1) skinke ; (1.2) skinke portugalski: (1.1) presunto ; (1.2) presunto rosyjski: (1.1) ветчина , окорок słowacki: (1.1) šunka ; (1.2) šunka turecki: (1.2) jambon ukraiński: (1.1) шинка węgierski: (1.1) sonka; (1.2) sonka wilamowski: (1.1) : šyŋki , śynki włoski: (1.1) prosciutto ; (1.2) prosciutto