podpułkownik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) stopień oficerski, w Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora;
(1.1)
(1.1) U generała zameldował się podpułkownik Szczypiorski.
pułkownik
odpowiednikiem tego stopnia w Państwowej Straży Pożarnej jest brygadier, a w policji młodszy inspektor.
angielski: (1.1) lieutenant colonel baskijski: (1.1) lotinant koronel, teniente koronel białoruski: (1.1) падпалкоўнік czeski: (1.1) podplukovník duński: (1.1) oberstløjtnant fiński: (1.1) everstiluutnantti francuski: (1.1) lieutenant-colonel hebrajski: (1.1) סגן־אלוף (sgan-aluf) hiszpański: (1.1) teniente coronel / niemiecki: (1.1) Oberstleutnant norweski (bokmål): (1.1) oberstløytnant nowogrecki: (1.1) αντισυνταγματάρχης portugalski: (1.1) tenente-coronel rosyjski: (1.1) подполковник słoweński: (1.1) podpolkovnik szwedzki: (1.1) överstelöjtnant ukraiński: (1.1) підполковник węgierski: (1.1) alezredes włoski: (1.1) tenente colonnello