omlet ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) potrawa przyrządzona z ubitych jajek z dodatkiem mleka i mąki, smażona, przypominająca gruby naleśnik; podawana samodzielnie lub z nadzieniem, na słodko lub pikantnie;
(1.1)
(1.1) Mój chłopak robi na śniadanie świetne omlety z pomidorami i serem.
(1.1) • omlet z dżemem / z pieczarkami / ze szpinakiem / … • omlet francuski / hiszpański / angielski / włoski • omlet smaży się / rumieni / piecze / zapieka
(1.1) jajecznik
(1.1) potrawa
(1.1) tamagoyaki, frittata, omlet biszkoptowy, tortilla hiszpańska, omlet francuski
(1.1) posiłek
(1.1) jajko
omlecik omletowy
Edward Łuczyński, Jolanta Maćkiewicz, Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, wyd. II rozszerzone i uzupełnione, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2002, s. 118. < < ,
afrykanerski: (1.1) omelet albański: (1.1) omëletë angielski: (1.1) omelette , omelet arabski: (1.1) عجة البيض azerski: (1.1) omlet baskijski: (1.1) arrautzopil białoruski: (1.1) омлет bułgarski: (1.1) омлет czeski: (1.1) omeleta duński: (1.1) omelet górnołużycki: (1.1) blinc, mlinc haitański: (1.1) omlèt hiszpański: (1.1) tortilla japoński: (1.1) オムレツ (omuretsu) kataloński: (1.1) truita litewski: (1.1) omletas niemiecki: (1.1) Pfannkuchen nowogrecki: (1.1) ομελέτα rosyjski: (1.1) омлет słowacki: (1.1) omeleta szwedzki: (1.1) omelett ukraiński: (1.1) омлет węgierski: (1.1) tojáslepény
omlet ()
rzeczownik (1.1) omlet
omlet ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) omlet
omlet ()
rzeczownik (1.1) omlet