kikut ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) odstająca pozostałość amputowanej kończyny lub część ciała niedostatecznie wykształcona (1.2) pozostałość narządu wewnętrznego po usunięciu jego części (1.3) wystająca resztka czegoś, zazwyczaj po uszkodzeniu
(1.1-3)
(1.1) Po obcięciu palca został mi jedynie kikut. (1.1) Dziecko urodziło się bez w pełni wykształconych kończyn, a jedynie z maleńkimi kikutami. (1.1) Pudelek sąsiadów merda kikutem ogonka z zawrotną prędkością. (1.3) Sczerniałe kikuty martwych roślin nieruchomo sterczały w zimowej pustce.
(1.1) kikut + (1.2) kikut +
(1.1) kikut kończyny / nogi / ogona • krwawiący / martwiejący / potworny / ropiejący kikut (1.2) kikut odbytnicy / trzustki / żołądka (1.3) suchy / wypalony / żałosny kikut • kikuty drzew / domów / posągów
kikucik
angielski: (1.1) stub, stump baskijski: (1.1) muinoi chorwacki: (1.1) bataljak , batrljak; (1.2) bataljak , batrljak; (1.3) patrljak czeski: (1.1) pahýl duński: (1.3) stump esperanto: (1.1) stumpo francuski: (1.1) moignon hiszpański: (1.1) muñón kataloński: (1.1) monyó korsykański: (1.1) muzzicone niemiecki: (1.1) Stummel , Stumpf , Amputationsstumpf rosyjski: (1.1) культя́ włoski: (1.1) moncone , moncherino