kråka ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) wrona (1.2) (zaznaczenie) ptaszek, fajka, krzyżyk (1.3) smark, gil, babok, koza
(1) en kråka, kråkan; kråkor, kråkorna
(1.2) prick, bock (1.3) snorkråka
(1.1) kråkfågel, fågel
złożenie rzeczownikowe kråkbär, kråkfågel, kråkfötter, kråkslott, kråkspark, kråksång, kråkunge, kråkvinkel • blåkråka, gråkråka, snorkråka, spillkråka, svartkråka fraza rzeczownikowa det fina i kråksången fraza czasownikowa elda för kråkorna • hoppa kråka • skriva som en kråka • spilla krut på döda kråkor
kråka → kruk są fałszywymi przyjaciółmi (właściwe jest: korp → kruk)
zobacz też: zwierzęta w języku szwedzkim