kanapa ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) podłużny mebel z oparciem przeznaczony do siedzenia dla kilku osób
(1.1)
(1.1) Bolesław ujął ją w objęcia, uniósł jak dziecko i złożył na stojącej w cieniu kanapie. (1.1) Wchodzi na kanapę, ma brudną od błota łapę.Jerzy Bielunas, Sunia Pana Yapy
kanapowy kanapowiec , kanapeczka
→ kanapa
(1.1)
angielski: (1.1) couch arabski: (1.1) أريكة duński: (1.1) sofa esperanto: (1.1) kanapo hiszpański: (1.1) sofá jidysz: (1.1) דיוואַן , קאַנאַפּע kataloński: (1.1) sofà niderlandzki: (1.1) bank niemiecki: (1.1) Couch nowogrecki: (1.1) καναπές nowopruski: (1.1) zōfa ormiański: (1.1) բազմոց rosyjski: (1.1) диван szwedzki: (1.1) soffa ukraiński: (1.1) канапа , диван wilamowski: (1.1) kanap , kanapē włoski: (1.1) divano , canapè