regel ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) reguła, zasada (1.2) przepis, postanowienie
(1) en regel, regelen/reglen, regler, reglerne
(1.1) De danske kommaregler kan være en svær nød at knække, men med disse 5 tips er det let som en leg. → Duńskie zasady stawiania przecinków mogą być twardym orzechem do zgryzienia, ale dzięki tym 5 wskazówkom będzie to łatwe jak bułka z masłem. (1.2) Ordensreglerne skal altid håndhæves på en høflig og venlig måde. → Przepisy regulaminu zawsze należy egzekwować w uprzejmy i przyjazny sposób.
(1.1) princip
regelmæssig, regelløs
regel ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) reguła
regel ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) reguła
regel ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) reguła
(1.1) en regel, regeln, regler, reglerna
reglera reglering