ŝtelisto ()
rzeczownik (1.1) złodziej
(1.1)
(1.1) domŝtelisto, poŝoŝtelisto
ŝteli ŝtelo, ŝtelaĵo ŝtele apud propra domo ŝtelisto ne ŝtelas • ĉe mastro ŝtelisto la servantoj ne ŝtelas • groŝon ŝtelis — ho, ŝtelisto! milojn ŝtelis — financisto • kiu ŝteliston regalas, mem ŝteliston egalas • longe ŝtelas ŝtelisto, tamen fine li pendos • malbone kaŝita ŝteliston incitas • ne ĉiu bojato estas ŝtelisto • ne kredas ŝtelisto, ke honestaj ekzistas • ne ŝtelus ŝtelistoj, se ne ekzistus kaŝistoj • okazo faras ŝteliston • okazo kreas ŝteliston • plena kaso ŝteliston altiras • por pendigi ŝteliston, antaŭe lin kaptu • sur la ŝtelisto brulas la ĉapo • ŝtelaĵokaŝisto mem estas ŝtelisto • ŝteli ĉe ŝtelisto estas malfacile • ŝtelisto ŝteliston evitas, ĉar li tie ne profitas • ŝtelisto ŝteliston ne perfidas • unufoje ŝtelinta restas ĉiam ŝtelisto • venos ŝtelisto al la juĝisto