skruv ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) wkręt, śruba (1.2) kręcenie się wokół swojej osi (np. o piłce, skoczku do wody)
(1) en skruv, skruven; skruvar, skruvarna
(1.1) fästelement, maskinelement
(1.1) träskruv, plåtskruv, gipsskruv, expanderskruv, maskinskruv
(1.1) gänga, huvud
skruva
złożenie rzeczownikowe skruvdragare, skruvhuvud, skruvnyckel, skruvmejsel • korkskruv, stämskruv, tumskruv, underskruv, överskruv fraza czasownikowa gå på skruvar • ha en skruv lös • ta skruv
(elementy łączące)