__TOC__ μέγας ()
przymiotnik (1.1) (poprzedza toponimy) wielki, duży (1.2) (z nazwami własnymi) wielki, możny, wysoki (1.3) wielki, duży rzeczownik, rodzaj męski (2.1) kciuk
(1.1-3) μέγας , μεγάλη , μέγα ; μεγάλου , μεγάλης , μεγάλου ; μέγα , μεγάλη , μέγα ; μεγάλε / μέγα , μεγάλη , μέγα // μεγάλοι , μεγάλες , μεγάλα ; μεγάλων //; μεγάλους , μεγάλες , μεγάλα ; μεγάλοι , μεγάλες , μεγάλα (2.1)
μεγάλος
(1.1) Μέγα Σπήλαιο → Wielka Grota (1.2) Μέγας Αλέξανδρος, Αλέξανδρος ο Μέγας → Aleksander Wielki • Μέγα Σάββατο → Wielka Sobota • μέγας δουξ → megaduks (1.3) κατά μέγα μέρος → w dużej mierze • μέγα σφάλμα → karygodny błąd
(1.1-3) przymiotnik ten jest stosowany tylko w określonych kontekstach; w innych należy używać przymiotnika „μεγάλος”
μέγας () mégas
.
przymiotnik (1.1) duży, wielkihttps://iecor.clld.org/languages/greekpontic
(1.1) τρανός, μέας
(1.1) μικρός