arto ()
rzeczownik nieżywotny (1.1) kukurydza (1.2) ziarno kukurydzy (1.3) chleb kukurydziany
(1.2) artale (1.3) artobero, artopil, labarto, mestura
artaberde, artaburu, artadi, artagarau, artale, artalor, artalore, artasoro, artazuriketa, artobero, artopil, artotza
arto ()
rzeczownik (1.1) sztuka, kunszt (1.2) sztuki piękne
(1)
(1.1) Traduki estas malfacila arto. → Tłumaczenie jest trudną sztuką. (1.2) Mi ŝatas japanan arton. → Lubię japońską sztukę.
(1.1) belarto • dancarto • desegnarto • dramarto • fotarto • juvelarto • kantarto • kinarto • konstruarto • kuirarto • kuracarto • memorarto • ornamarto • parolarto • pentrarto • rajdarto • skulptarto • sorĉarto
(1.2) belarto
artaĵo, artismo, artisto arta laŭ ĉiuj leĝoj de la arto • vivon travivi estas art' malfacila
arto ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) , kolcowój pospolity (1.2) , rokitnik zwyczajny
(1) artos
(1.1) cambronera, artos
(1.1) solanácea
artos , artina
arto ()
rzeczownik (1.1) sztuka
artisto
arto ()
czasownik (1.1) zaciskać, ściągać (1.2) ograniczać, zacieśniać
(1) arto, artare, artavi, artatum
arto ()
przymiotnik (1.1) wąski, ciasny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) kończyna
(1.1) arto , arta ; arti , arte (2.1) arto; arti
(2.1) arto superiore / inferiore → kończyna górna / dolna • arto fantasma → odczuwanie kończyny odjętej
(1.1) stretto, angusto
(1.1) (2.1) , -us