__TOC__ permit ()
czasownik: rzeczownik: ;
czasownik (1.1) pozwalać rzeczownik (2.1) pozwolenie (2.2) przepustka
(1) permit, permitted, permitted, permits, permitting (2) permit; permits
(1.1) What was left to say? Quite a lot, if only time permitted. → Co zostało do powiedzenia? Całkiem sporo, gdyby tylko czas pozwolił.
(2.1) work permit
(1.1) allow, let
(1.1) forbid
permission, permittivity permissible, permissive
permit ()
(1.1) 3. literacki (passé simple) czasownika permettre