opornik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) element elektroniczny zamieniający energię elektryczną w ciepło; (1.2) element działa, którego zadaniem jest wyhamowanie zespołu odrzutowego poprzez przekształcenie jego energii kinetycznej w energię cieplną
(1.1)
(1.1) oporniki połączone szeregowo / równolegle
(1.1) rezystor
opór , oporność , opornica , opieranie oporniczek opierać oporowy, opornikowy, opornościowy, oporny, opornie opornie
angielski: (1.1) resistor arabski: (1.1) مقاوم bułgarski: (1.1) резистор czeski: (1.1) rezistor hiszpański: (1.1) resistencia kaszubski: (1.1) opiérnik , reostat niemiecki: (1.1) Widerstand nowogrecki: (1.1) αντιστάτης , αντίσταση rosyjski: (1.1) рези́стор