porucznik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) jeden z oficerskich stopni wojskowych; (1.2) oficer mający stopień wojskowy porucznika (1.1)
(1.1) (1.2)
(1.2) Porucznik momentalnie poczerwieniał na twarzy. Nic nie odpowiedział, bo najwyraźniej go zamurowało.
(1.1) dostać / mieć porucznika • zostać mianowanym / mianować / mianowanie na porucznika
poruczyć porucznikowski
angielski: (1.1) first lieutenant, lieutenant, poruchik bułgarski: (1.1) лейтенант , старши лейтенант chiński standardowy: (1.1) 中尉 (zhōngwèi) chorwacki: (1.1) poručnik czeski: (1.1) nadporučík duński: (1.1) løjtnant , premierløjtnant esperanto: (1.1) leŭtenanto estoński: (1.1) leitnant, (mõnes riigis, aj.) ülemleitnant, (aj.) porutšik; (1.2) leitnant, (mõnes riigis, aj.) ülemleitnant, (aj.) porutšik fiński: (1.1) luutnantti francuski: (1.1) lieutenant hiszpański: (1.1) teniente indonezyjski: (1.1) letnan japoński: (1.1) 中尉 jidysz: (1.1) לייטענאַנט (lejtenant) kataloński: (1.1) tinent koreański: (1.1) 중위 litewski: (1.1) vyresnysis leitenantas , leitenantas łotewski: (1.1) vecākais leitnants , leitnants niderlandzki: (1.1) luitenant , eerste luitenant niemiecki: (1.1) Oberleutnant ; (1.2) Oberleutnant norweski (bokmål): (1.1) løytnant nowogrecki: (1.1) υπολοχαγός , υποσμηναγός portugalski: (1.1) tenente rosyjski: (1.1) старший лейтенант rumuński: (1.1) prim-locotenent , locotenent słowacki: (1.1) nadporučík , poručík słoweński: (1.1) poročnik szwedzki: (1.1) premiärlöjtnant turecki: (1.1) üsteğmen, teğmen ukraiński: (1.1) лейтенант węgierski: (1.1) főhadnagy wietnamski: (1.1) trung uý włoski: (1.1) tenente