przestraszyć () , ,
czasownik przechodni dokonany (1.1) wzbudzić w kimś strach, wywołać w kimś przerażenie, obawę czasownik zwrotny dokonany przestraszyć się (2.1) poczuć strach, przerażenie
(1.1) (2.1)
(1.1) Ledwie tych słów domówiła, kiedy jakiś szelest ją przestraszył; z lękiem spojrzała ku oknu i cofnęła się do drzwi nasłuchującWładysław Łoziński: Oko proroka. (2.1) Pies nie był na smyczy, a kiedy nieoczekiwanie rozległy się wystrzały ćwiczeń wojskowych, przestraszył się i uciekł.
(1.1) przerazić, zaniepokoić (2.1) dostać cykora
strach /, straszenie straszyć, wystraszyć, nastraszyć straszny strasznie
angielski: (1.1) startle, terrify, scare, frighten arabski: (1.1) يخوف duński: (1.1) forskrække, skræmme; (2.1) blive bange/forskrækket/skræmt francuski: (1.1) effrayer, affoler hiszpański: (1.1) asustar, espantar, amedrentar; (2.1) asustarse, espantarse kataloński: (1.1) esgarrifar, esporuguir łaciński: (1.1) terreo, perterreo, horrifico, exanimo, exterreo, consterno niemiecki: (1.1) erschrecken nowogrecki: (1.1) φοβίζω, φοβερίζω, τρομάζω; (2.1) τρομάζω, φοβούμαι, σκιάζομαι polski język migowy: połabski: (1.1) przestraszył ai̯zăsål portugalski: (1.1) assustar rosyjski: (1.1) испуга́ть, напуга́ть; (2.1) испуга́ться, напуга́ться, устраши́ться szwedzki: (1.1) skrämma, förskräcka turecki: (1.1) korkutmak, ürkütmek; (2.1) ürkmek tuvalu: (1.1) fakamataku ukraiński: (1.1) зляка́ти; (2.1) зляка́тися węgierski: (1.1) megijeszt wilamowski: (1.1) dyrśraekia; (2.1) dyrśraekia włoski: (1.1) spaventare, intimorire, mettere paura