temperament ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) charakter człowieka, jego usposobienie, stopień pobudliwości, sposób reagowania itp. (1.2) duża pobudliwość, żywotność, energiczność, werwa (1.3) predyspozycja, zdolność do czegoś
(1.1) (1.2-3)
(1.1) charakter, natura, osobowość, usposobienie
temperamencik temperamentowy, temperamentny
angielski: (1.1) temperament białoruski: (1.1) тэмперамент ; (1.2) тэмперамент ; (1.3) тэмперамент bułgarski: (1.1) темперамент ; (1.2) темперамент esperanto: (1.1) temperamento rosyjski: (1.1) темперамент ukraiński: (1.1) темперамент uzbecki: (1.1) ruhiya włoski: (1.1) temperamento , tempra
temperament ()
lub
rzeczownik (1.1) temperament (1.2) uosobienie
(1) temperament; temperaments
temperamental temperamentally
temperament ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) temperament
(1.1)
temperament ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) temperament