__TOC__ dojenie () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1)
(1.1)
dojek , doiwo , dój , dojnica , dojarka , wydojenie , dojność , doicielka doić , wydoić , udoić dojny, udojowy
białoruski: (1.1) даенне bułgarski: (1.1) доене hiszpański: (1.1) ordeño nowogrecki: (1.1) άρμεγμα słowacki: (1.1) dojenie włoski: (1.1) mungitura
dojenie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dojenie
dojič , dojička , dojivosť , dojiteľnosť , dojáreň , dojča , dojčiatko , dojnica , dojnička dojiť , nadojiť , podojiť , vydojiť , vydájať , dojčiť , pridájať , oddojčiť , nadojčiť dojičský, dojací, dojčenský