kadzielnica ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) naczynie do spalania kadzidła;
(1.1)
(1.1) W zakrystii ministrant włożył do kadzielnicy rozpalone węgielki.
(1.1) trybularz, kadzidło
(1.1) utensylium
kadzidło , kadzidełko , kadzidłowiec , kadzenie kadzielniczka kadzić , okadzić , okadzać kadzidłowy, kadzidlany, kadzielny
angielski: (1.1) censer, thurible baskijski: (1.1) intsentsatzeko, intsentsu-ontzi białoruski: (1.1) кадзільніца , кадзіла bułgarski: (1.1) кадилница cerkiewnosłowiański: (1.1) ѳѷмїамникъ czeski: (1.1) kadidelnice esperanto: (1.1) incensilo, incensujo francuski: (1.1) encensoir hiszpański: (1.1) incensario litewski: (1.1) smilkalinė niemiecki: (1.1) Weihrauchfass rosyjski: (1.1) курильница , кадильница rumuński: (1.1) cădelniţă słowacki: (1.1) kadidelnica włoski: (1.1) incensiere , turibolo wolof: (1.1) and