monopol ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; przedsiębiorstwo, które ma takie prawo; (1.2) czyjeś wyłączne prawo do czegoś (1.3) wódka, szczególnie kupiona w sklepie (w odróżnieniu od samogonu) (1.4) sklep z napojami alkoholowymi (1.5) pojedynczy biegun lub ładunek wytwarzający pole
(1.1-4)
(1.5) monopol magnetyczny
(1.1) jednokupstwo, samokupstwo (1.4) sklep monopolowy; monopolowy
monopolowy , monopolka , monopolizacja , monopolizm , monopolizowanie , monopolik monopolizować monopolowy, monopolistyczny
< < (monopṓlion) < (mónos, → jedyny) + πωλέω (pōléō, → sprzedaję) + -ιον (-ion)
(1.5)
angielski: (1.1) monopoly; (1.5) monopole azerski: (1.1) monopoliya baskijski: (1.1) monopolio białoruski: (1.1) манаполія ; (1.2) манаполія bułgarski: (1.1) монопол czeski: (1.1) monopol duński: (1.1) monopol ; (1.2) monopol esperanto: (1.1) monopolo; (1.5) unupoluso francuski: (1.1) monopole hiszpański: (1.1) monopolio interlingua: (1.1) monopolio japoński: (1.1) litewski: (1.1) monopolija niemiecki: (1.1) Monopol portugalski: (1.1) monopólio rosyjski: (1.1) монополия słowacki: (1.1) monopol słoweński: (1.1) monopol szwedzki: (1.1) monopol ukraiński: (1.1) монополія włoski: (1.1) monopolio
monopol ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) monopol
(1.1)
monopol ()
(1.1) monopol, monopolistyczny
monopolo monopola monopoligi
monopol ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) monopol
monopolný, monopolový monopolisticky
monopol ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) monopol
monopolist , monopolizem , monopolizacija , monopoliziranje monopolen, monopolističen, monopolski monopolistično
monopol ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) monopol
(1.1) ett monopol, monopolet, monopol, monopolen
monopolisera monopolisering, monopolist, monopolism monopolistisk