podejrzany () , ,
przymiotnik (1.1) taki, którego się o coś podejrzewa, posądzony o coś (1.2) budzący podejrzenia; niepewnego pochodzenia, o niepewnych intencjach itp. rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) ktoś, kto jest posądzony o popełnienie przestępstwa, komu w wyniku śledztwa przedstawiono zarzuty
(3.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: podejrzeć
(1.1-2) (2.1) (3.1)
(1.1) Stefan jest podejrzany o sfałszowanie podpisu w dokumentacji. (1.2) Marek wpadł w jakieś podejrzane towarzystwo. (2.1) Podejrzany odmówił składania zeznań. (3.1) W brukowcu ukazały się zdjęcia premiera podejrzanego na urlopie przez paparazzich.
(1.2) podejrzany typ
(1.2) szemrany
podejrzenie , podejrzewanie , podejrzana , podejrzewany podejrzewać , podejrzeć podejrzanie, podejrzliwie podejrzewany, podejrzliwy
coś jest podejrzanej czystości
(2.1) Nie należy mylić z: podejrzewany.
angielski: (1.1) suspect; (2.1) suspect arabski: (1.1) مشتبه (2.1) ;مشتبه duński: (1.2) mistænkelig esperanto: (1.1) suspektinda; (1.2) suspektinda estoński: (1.1) kahtlane, kahtlustäratav; (1.2) kahtlane, kahtlustäratav; (2.1) kahtlustatav, kahtlusalune; (3.1) kahtlustatav hiszpański: (1.1) sospechoso; (1.2) sospechoso, dudoso; (2.1) sospechoso , acusado jidysz: (1.2) טרייף (trejf) kaszubski: (1.1) pòdezdrzóny niemiecki: (1.1) verdächtig; (1.2) verdächtig; (2.1) Verdächtiger; (3.1) verdächtigt rosyjski: (1.1) подозрительный; (1.2) подозрительный; (2.1) подозреваемый szwedzki: (1.1) misstänkt; (1.2) misstänkt, tvivelaktig, skum, suspekt, ljusskygg; (2.1) misstänkt ukraiński: (1.1) підозрі́лий; (1.2) підо́зрюваний wilamowski: (1.1) ferdechtig włoski: (1.2) losco, sospetto; (2.1) indiziato