backe ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) stok, zbocze (1.2) wzniesienie, pagórek, wzgórze, górka (1.3) ziemia, grunt (często o najbliższym otoczeniu)
(1) en backe, backen; backar, backarna
(1.1) sluttning, lutning, brink, lid (1.2) kulle, knalle, höjd (1.3) mark, markyta
backig
fraza rzeczownikowa backe upp och backe ner fraza czasownikowa sakta i backarna • slå sig i backen på något • stå på bar backe • stå som spön i backen • sätta klackarna i backen
zobacz też: geografia w języku szwedzkim