__TOC__ bister ()
przymiotnik (1.1) czysty, jasnyNina Snoj, Slovene Dictionary and Phrasebook, str. 32 (1.2) bystry, inteligentny
bistrica
→ „czysty”, „jasny”, „wyraźny”
bister ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) brunatna farba z sadzy przymiotnik (2.1) (o osobach, zachowaniu ) surowy, ostry, szorstki, cierpki (2.2) (o warunkach) ciężki, srogi, ostry, twardy, surowy, dojmujący (2.3) poważny, ponury, posępny, przygnębiający
(1.1) ett bister, bistret, (2) bister, bistert, bistra;
(2.1) bister min → surowa mina • bister uppsyn → surowy wyraz twarzy • bistert leende → cierpki uśmiech • bister kritik → ostra krytyka (2.2) bister vinter → ostra zima • bister kyla → dojmujące zimno • bistra tider → ciężkie czasy • den bistra verkligheten → twarda rzeczywistość • den bistra sanningen → bezlitosna prawda
(2.1) kärv, barsk, amper, skarp (2.2) hård, sträng, bitande (2.3) allvarlig, dyster, faslig, gruvlig
bistert