blidka ()
czasownik przechodni (1.1) uspokajać, łagodzić, koić, ubłagać, udobruchać czasownik zwrotny blidka sig (2.1) udobruchać się, ułagodzić się
(1.1) att blidka, blidkar, blidkade, blidkat, blidka! (2.1) att blidka sig, blidkar sig, blidkade sig, blidkat sig, blidka dig/er!;
(1.1) Människor trodde att de med hjälp av musiken kunde blidka gudarna och fördriva onda andar. → Ludzie wierzyli, że muzyką mogą udobruchać bogów i wypędzać złe duchy. (1.1) Hans beslut var så orubbligt att han inte ens lät sig blidkas av hennes ångerfyllda ursäkter. → Jego decyzja była tak nieugięta, że nawet nie dał się ubłagać jej pełnym skruchy przeprosinom. (2.1) Hon var inte den som lät blidka sig utan vidare. → Nie należała do tych, co tak łatwo dają się ubłagać.
(1.1) blidka opinionen → łagodzić opinię • låta sig blidkas av någon → dać się udobruchać przez kogoś • låta sig blidkas av något → dać się ułagodzić czymś (2.1) låta blidka sig → dać się udobruchać
(1.1) lugna, stilla, mildra, beveka, försona
blidkande blid, blidkad, oblidkelig