celibat

celibat () , , ,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) bezżeństwo duchownych; (1.2) dobrowolne powstrzymanie się od stosunków płciowych

(1.1-2) ;

(1.1) W Kościele katolickim obowiązuje celibat duchownych.

(1.1) agamia, bezżeństwo

(1.1-2) czystość

celibatariusz , celibacik celibatowy

→ bezżeństwo

angielski: (1.1) celibacy; (1.2) celibacy baskijski: (1.1) ezkongetza, zelibatu białoruski: (1.1) цэлібат , бязжэнства bułgarski: (1.1) целибат czeski: (1.1) celibát ; (1.2) celibát duński: (1.1) cølibat ; (1.2) cølibat hiszpański: (1.1) celibato słowacki: (1.1) celibát ; (1.2) celibát szwedzki: (1.1) celibat ; (1.2) celibat wenedyk: (1) celibat węgierski: (1.1) celibátus, cölibátus włoski: (1.1) celibato ; (1.2) celibato

celibat ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) celibat

celibat ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) celibat

celibat ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) celibat

(1.1) ett celibat, celibatet;

celibat ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) celibat