marszałek ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) najwyższy stopień wojskowy, m.in. w Polsce; (1.2) przewodniczący sejmu; (1.3) przewodniczący senatu; (1.4) przewodniczący zarządu województwa; (1.5) najwyższy urzędnik dworski rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) przewodnicząca sejmu lub senatu
(1.1-5) (2.1)
(1.2) Panie marszałku, szanuję pana zapewnienie, że wszystkich pan traktuje równo.
(2.1) marszałkini; marszałessa
marszałkowa , marszałkówna , marszałkowanie marszałkini , marszałessa marszałkować marszałkowski
→ koniuszy < → pachołek stajennyJan Tokarski, Z zagadnień semantyki, „Poradnik Językowy” nr 1/1950, s. 9.
angielski: (1.1) marshal, marshall arabski: (1.1) مارشال baskijski: (1.1) mariskal białoruski: (1.1) маршал ; (1.2) маршалак ; (1.3) маршалак ; (1.4) маршалак ; (1.5) маршалак bułgarski: (1.1) маршал ; (1.2) маршал esperanto: (1.1) marŝalo francuski: (1.1) maréchal interlingua: (1.1) marechal islandzki: (1.2) forseti jidysz: (1.1) מאַרשאַל niemiecki: (1.1) Marschall portugalski: (1.1) marechal rosyjski: (1.1) маршал ; (1.2) маршал szwedzki: (1.1) marskalk turkmeński: (1.1) marçal włoski: (1.1) maresciallo