sztuciec ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) przedmiot służący do jedzenia: nóż, widelec lub łyżka;
(1.1)
(1.1) Niemowlakom sztućce nie są potrzebne.
→ podpórki stołowe (pod noże, widelce, łyżki)
używane zwykle w liczbie mnogiej
(1.1) angielski: (1.1) a piece of cutlery czeski: (1.1) příbor duński: (1.1) et stykke bestik esperanto: (1.1) manĝilo hiszpański: (1.1) cubierto włoski: (1.1) posate