sztućce ()
,
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga (1.1) komplet sztućców
(2.1) , i od: sztuciec
(1.1)
(1.1) Jutrzejsi goście nie są na tyle ważni, żeby wyjmować dla nich srebrne sztućce.
(1.1) srebrne / plastikowe sztućce
(1.1)
angielski: (1.1) cutlery duński: (1.1) bestik francuski: (1.1) couverts hiszpański: (1.1) cubiertos , cubertería jidysz: (1.1) גאָפּל־לעפֿל (gopl-lefl) kaszubski: (1.1) nôrzãdza kùchniowé , przëbòrë kùchniowé kataloński: (1.1) coberts niemiecki: (1.1) Besteck rosyjski: (1.1) столовые приборы szwedzki: (1.1) bestick