wyrzucać ()
,
czasownik przechodni niedokonany ( wyrzucić) (1.1) pozbywać się czegoś czasownik przechodni niedokonany ( brak) (2.1) robić komuś wyrzuty
(1.1)
(1.1) Nie należy wyrzucać śmieci do lasu.
(1.1) wyrzucać śmieci
(1.1) odkładać, eliminować, usuwać (2.1) wytykać
wyrzucanie , wyrzucenie , wyrzutek , wyrzutnia , wyrzut , rzut rzucać , rzucić , wyrzucić rzutki
wyrzucać pieniądze w błoto / wyrzucać pieniądze przez okno • tanie kupisz, psom wyrzucisz
arabski: (1.1) قذف białoruski: (1.1) выкідаць cerkiewnosłowiański: (1.1) изметати esperanto: (1.1) elĵeti marathi: (1.1) फेकून देणे rosyjski: (1.1) выбрасывать szwedzki: (1.1) kasta ut; (2.1) förebrå ukraiński: (1.1) викида́ти