pieczęć ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) znak rozpoznawczy osoby prawnej lub fizycznej, wyciskany za pomocą stempla (tłoka); nadaje moc prawną pismu lub dokumentowi, stanowi świadectwo wiarygodności (1.2) środek zabezpieczający nienaruszalność zamkniętego pisma lub przedmiotu
(1.1-2)
(1.1) Do tej faktury potrzebna jest pieczęć. (1.2) To jest bardzo ważny dokument, ponieważ widnieje na nim pieczęć.
(1.1) stempel, pieczątka
pieczętowanie , opieczętowanie , pieczątkarstwo pieczątka , piecząteczka pieczętować, opieczętować pieczęciowy
albański: (1.1) vulë angielski: (1.1) stamp; (1.2) seal arabski: (1.1) طابع (ṭābiʿ) bułgarski: (1.1) печат czeski: (1.1) pečeť duński: (1.1) stempel ; (1.2) segl esperanto: (1.1) sigelo, stampo, stampaĵo; (1.2) sigelo francuski: (1.1) cachet , sceau , estampille hiszpański: (1.1) sello ; (1.2) sello interlingua: (1.1) sigillo jidysz: (1.1) זיגל / (zigl); (1.2) זיגל / (zigl) kaszubski: (1.1) sztãpel ; (1.2) sztãpel kazachski: (1.1) мөр łaciński: (1.1) signaculum , sigillum niemiecki: (1.1) Stempel , Siegel ; (1.2) Siegel nowogrecki: (1.1) σφραγίδα ; (1.2) σφραγίδα polski język migowy: rosyjski: (1.1) печать ukraiński: (1.1) печать węgierski: (1.1) bélyegző wilamowski: (1.1) štrempuł , zyjgul , zejgul ; (1.2) zyjgul , zejgul włoski: (1.1) sigillo , bollo