fenomen ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zjawisko będące przedmiotem poznania zmysłowego (1.2) rzadkie lub niezwykłe zjawisko (1.3) coś lub ktoś niezwykły, zadziwiający czymś
(1.1-3)
(1.2) Chodzi wszak jedynie o wyprowadzenie fenomenu miłości poza granice "normalnego", zdroworozsądkowego i obiektywizującego pojmowania.
fenomenalizm , fenomenalność , fenomenik fenomenalnie fenomenalny, fenomenalistyczny
(phainómenon) → rzecz jasna, widoczna
angielski: (1.1) phenomenon; (1.2) phenomenon, wonder; (1.3) phenomenon, genius bułgarski: (1.1) феномен ; (1.2) феномен ; (1.3) феномен litewski: (1.1) fenomenas ; (1.2) fenomenas ; (1.3) fenomenas
fenomen ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) zjawisko
fenomen ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) zjawisko
(1.1) fenomen; fenòmens
fenomen ()
rzeczownik (1.1) zjawisko
fenomen ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zjawisko
fenomen ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zjawisko
fenomen ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zjawisko
fenomen ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) fenomen, zjawisko