rezydencja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wielki budynek mieszkalny o charakterze reprezentacyjnym
(1.1)
(1.1) W czasie pierwszej rozmowy, na początku kwietnia, sprawia wrażenie, jakby nie wierzył, że zamienia rezydencję w podwarszawskim Konstancinie na czteroosobową celę mokotowskiego więzienia. (1.1) Zbudował sobie rezydencję podmiejską w miejscowości Tibur (dzisiejsze Tivoli), położonej 31 kilometrów za murami.
rezydent , rezydentka , rezydentura rezydować rezydencjalny, rezydencjonalny, rezydencyjny, rezydentny
→ przebywam
angielski: (1.1) residence arabski: (1.1) منزل , مقر bułgarski: (1.1) резиденция duński: (1.1) residens francuski: (1.1) résidence hiszpański: (1.1) residencia niemiecki: (1.1) Residenz nowogrecki: (1.1) κατοικία , πολυκατοικία ukraiński: (1.1) резиде́нція wilamowski: (1.1) rezydenc