__TOC__ pedagog ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) nauczyciel, wychowawca (1.2) osoba zajmująca się pedagogiką, pracująca nad ulepszeniem metody wychowania i uczenia (1.3) w starożytnej Grecji: uczony niewolnik zajmujący się dziećmi pana, w tym odprowadzający je do szkoły (1.4) prywatny nauczyciel, guwerner, preceptor
(1.1)
pedagogika pedagożka pedagogiczny pedagogicznie
< (paidagōgós) < (paîs + agōgós) → dziecko + prowadzić
czeski: (1.1) pedagog duński: (1.1) pædagog francuski: (1.1) pédagogue kaszubski: (1.1) pedagòg kataloński: (1.1) pedagog niderlandzki: (1.1) pedagoog niemiecki: (1.1) Pädagoge portugalski: (1.1) pedagogo rosyjski: (1.1) педагог rumuński: (1.1) pedagog , învățător słowacki: (1.1) pedagóg słoweński: (1.1) pedagog szwedzki: (1.1) pedagog węgierski: (1.1) pedagógus włoski: (1.1) pedagogo
pedagog ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) pedagog
(1.1)
pedagogika
z niekształconej formy
pedagog ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) pedagog
pedagogika , pedagoginja